vilten in het Kruithuis

Van  22 januari tot en met 4 maart (uitgezonderd het Carnavalsweekend 18 t/m 20 februari) organiseert de Viltkontaktgroep hét Viltevenement in het Kruithuis in Den Bosch. Dit vanwege het twintig jarig bestaan van de Viltkontaktgroep. Naast een expositie met werk van de leden, een modeshow, lezingen en een verkoopmanifestatie worden er ook workshops georganiseerd. Onder anderen door:

Annemie Koenen van Wolwerkplaats Moeder Aarde. Oppervlaktestrukturen met nuno-, 3-d technieken en borduren. Op 6, 7 en 8 februari 2012. Voor meer informatie en om  je in te schrijven voor deze workshop klik hier.

Charity van de Meer van Sharit by Charity. Garment Felting. Op 2 en 3 maart 2012. Klik hier voor meer informatie over deze workshop en om je in te schrijven voor deze workshop kan je ook hier klikken.

Irene van der Wolf van Kunstwolf. Alles tussen twee lagen. Op 10 februari 2012. Meer informatie via de Kunstwolf website. Om je op te geven geven voor deze workshop mail direct naar Irene van der Wolf.

Lidwina Charpentier van viltinvilt. Workshop Zelfportret anders, van vacht tot beeld. Op 1 maart 2012. Voor uitgebreide informatie over deze workshop en ook om je hiervoor in te schrijven klik op deze link.

Jolande van Luijk van Fibreations. Workshop Cobweb/Transparant vachtvilten. Op 23 januari 2012. Inschrijven voor deze workshop kan via het contactformulier waar je direct komt via deze link.

Maria van der Veen van meervilt! Workshop naaldvilten. Op 2 en 3 februari 2012. Voor meer informatie over deze workshop naaldvilten en ook om je in te schrijven hiervoor kan je hier klikken.

Informatie over nog méér workshops en de tentoonstelling, de modeshow, verkoopmanifestatie en lezingen vind je op de website van de Viltkontaktgroep.

vacht vilten

Enkele zaterdagen geleden waren onze Haarlemse vachtleveranciers hier om twee vachten van hun eigen schapen te vilten in de GrooVi viltmachine. Dat ging lekker snel maar vanwege de late aanvangstijd en sociale verplichtingen hunnerzijds en ernstige hangbankbehoefte aan de meervilt!kant was om vijf uur de tijd om en pas één vacht gevilt.
De tweede heb ik de zondag erop door de machine gehaald en toen was er ook tijd om een idee uit te testen dat ik al eerder had bedacht maar nog geen praktische uitwerking had beleefd. Ik had al eens eerder een ruwe vacht in de GrooVi gevilt, gewoon zo van het schaap ongewassen, alleen de ergste strontklonten eruit geplukt. Bevochtigd met kokend water en rijkelijk besprenkeld met opgeloste Savon de Marseille tegelijk met noppenfolie op een schuimkern gerold en vastgezet met elastieken en in de machine gelegd. In de machine heeft die vacht vier keer zo’n vijftien minuten gedraaid waarbij tussendoor het geheel werd losgehaald een kwartslag gedraaid en weer opnieuw werd ingerold klaar voor ‘n volgende ronde. In totaal dus een uur gevilt en na die tijd kwam er een compleet gevilte vacht uit. De korte ondervacht was mooi vervilt en de langere dekharen van deze Schoonebeeker waren nog mooi losharig. Door de zeep en het water van het vilten was de vacht een behoorlijk stuk schoner geworden maar echt robijntjesfris was het nog niet. Het idee dat ik toen had om de vacht met shampoo (schapenhaar!) te wassen en te spoelen met conditioner (antiklit!) was er niet echt van gekomen. Vooral omdat het harige poezenvolk hier in huize meervilt! binnen no time dat gevilte vachtje in de smiezen hadden en het daarna permanent en praktisch 24 uur per dag bezet houdt. De meervilt!poezen ruiken derhalve dus ook naar schaap. Een goedgetrainde bordercollie zal op commando waarschijnlijk die twee mormels bijeendrijven als was het een minikudde bestaande uit twee wat eigenaardige gladharige longtailschapen.

Maar waar het nu eigenlijk om gaat is dat proefstukje van de eerste foto. Wat losse plukken van andere Schoonebeekers die hier en daar nog lagen heb ik uitgelegd op een stukje bruin naaldvlies en dat heeft op zondag met die tweede vacht 20 minuten meegedraaid in de viltmachine en was toen mooi vastgevilt op de naalvlies ondergrond. Daarna met ruim warm water uitgespoeld en bij de laatste spoelbeurt een flinke scheut conditioner erbij gedaan. Je merkt direct het verschil: zonder conditioner haakt het schapenhaar aan je handen en onderling aan elkaar vast, zodra er conditioner is bijgevoegd is alles zo soepel en gewillig als jij en elke kapper zou wensen. Na een rondje in de centrifuge en een kambeurt waren die paar viesbruinige plukken schapenhaar omgetoverd in een weelderig wit en schapenharig lapje. Op naar de drogist voor een megafles schapenconditioner!

kleurkunst

Na het vorige berichtje viel het me op dat er eigenlijk relatief veel meervilt!blogberichten onder de categorie geel vielen. En terwijl ik eigenlijk alle kleuren mooi vind is geel toch wel mijn laatste keus. Nu zijn het wel allemaal functionele gelen; kuikens, zonnetjes en herfstblaadjes zijn gewoon geel net als Guldenroede dat is. Maar geel is dus niet echt mijn lievelingskleur. Tenzij er een spoortje groen doorheen zit. Zoals het fluoriserende geelgroen wat Ellen van der Wiel van atelier KleurKunst heeft gebruikt in het blauwe kussen dat hierboven is afgebeeld - dat vind ik dus echt mooi. Of kleuren mooi of lelijk zijn heeft natuurlijk te maken met persoonlijke smaak maar het is ook altijd afhankelijk van de combinatie van kleuren die je gebruikt of dingen goed werken of niet. Meer vilten kussens, dekens en sjaals gemaakt door Ellen van der Wiel met behulp van haar GrooVi viltmachine kun je kopen in haar webshop of volg een workshop onder haar leiding en maak een deken of wandkleed en maak je eigen kleurkunst. In het oktobernummer van de vt wonen en in het vtwonenhuis op de woonbeurs is ook werk te zien van atelier KleurKunst.

Puur om te kijken wat nou de meest populaire kleur is hieronder nog een foto van werk van Ellen van der Wiel. Ditmaal ‘n bruine deken ‘Stroom’. Ben benieuwd welke foto het meest word aangeklikt.
 

verven met guldenroede

In de meervilt!tuin staat de Guldenroede (Solidago) huizenhoog, kamerbreed en lang. Gratis plantaardige kleurstof waar je toch iets mee zou moeten doen ware het niet dat ik niet zo’n zin had in beitsen en urenlang dampende ketels. Na recentelijk met veel plezier te hebben geëxperimenteerd met het verven van wol in de magnetron met voedselkleurstof dacht ik laten we het eens zo proberen. Het benodigde beitsmiddel aluin was alleen in sprayvorm voorhanden en ik heb dus geen idee hoe geconcentreerd die oplossing nou was. Maar de resultaten na vier keer vijf minuten in de magnetron op de hoogste stand waren helemaal niet gek. In een schaal tussen twee goed met water doorweekte lapjes naaldvlies heb ik vijf bloemtakjes van de Guldenroede gelegd dat alles nog eens besproeid met deospray oftewel aluin = beitsmiddel. Het geheel toen met wat magnetron folie over de schaal vijf minuten in de magnetron op vol. Na die eerste keer was er al behoorlijk wat kleurstof uit de bloemen in de wol opgenomen. Daarna heb ik het geheel wat gekneed nog wat water toegevoegd zodat het niet droog zou koken en dat alles nog drie keer vijf minuten in de magnetron gedaan. Het ene naaldvlies was mooi geel en het fijne Merino naaldvlies had een wat zachtere tint maar dit alles is zeker de moeite waard om verder mee te experimenteren. Eens kijken wat er nog meer in de tuin staat.

no wax mister

Tegenwoordig wordt op alle fronten door dames èn heren gewaxt, gestript en gelaserd. Mister Wonderful gemaakt door moxie doet niet moeilijk over wat dons op de lip, haar op zijn armen, bossen onder de oksel en alles wat daar tussenzit, inclusief bikinilijn. Meneer Fantastisch is gewoon voor de volle honderd procent harig en heeft bovendien een snor om trots op te zijn. Meer van moxie te zien op haar Flickr, te koop in haar Etsy en te lees in ‘n CNN artikel.

wolboom

Het is al weer even geleden maar in Aalten op de Farm en Countryfair was het zulk groeizaam weer (bedankt buienradar!) dat er bij de ingang van de schapentent spontaan een wolboom groeide. Met wat hulp van Wilg & Wilg natuurlijk.

daphne brasser

Uren noest handwerk, meters rood en grijs naaldvlies en 1200 kralen zijn gebruikt voor deze bal van 1 mtr doorsnee (of was het 1,20 mtr?) gevilt door Daphne Brasser. Vanaf aanstaande zaterdag 2 april in het echt te zien bij Galerie Helder in Den Haag, de expositie duurt tot 8 mei. Behalve de giga viltbal ook te bewonderen muurpanelen van vilt ook van Daphne haar hand. Het zwarte vilt met de rood en gekleurde banen (te zien op de onderste actiefoto) is een stuk sneller gevilt met wat hulp van de GrooVi 1500 viltmachine hier in de meervilt!werkplaats.

fijne erwtjes

Prinses en breed lachend erwtje geheel met de naald gevilt door Vicky van asherjasper. Dit vrolijke erwtje zal niet snel geplet worden door de prinses en al haar dikke wollen dekens want zijn plek is ònder het bed. Bekijk ook de gevulde eierdozen en meer van asherjasper op haar Flickr. Meer met de naald gevilte erwtjes op Etsy van Christine van Feltedcreatures. Of de gehaakte Amigurimi erwtjes van Lybo. En een zak vol kant en klaar gevilte giga-erwten van bijna twee centimeter doorsnede, binnenkort weer te koop in de meervilt!winkel.

viltė

Viltė Vazlauskaitė om precies te zijn, en nee dat is geen (blind) typefout en deze keer is het ook niet de poes die op het toetsenbord is gaan zitten maar de naam van een viltster uit Litouwen.  Nu is Viltė natuurlijk een hele mooie naam voor een viltster maar in Litouwen betekent het hoop. Het Litouwse woord voor vilt is veltinis. De jurk hierboven is gemaakt door Viltė en in april geeft zij bij Truus Huijbregts van FILT viltwerk twee gastworkshops van drie dagen waar je leert zo’n jurk te maken en er zijn nog plaatsen vrij. Ik houd meer van strakkere dingen en in maat 46 ziet zo’n jurk er toch echt heel anders uit. Maar het is mooi en vakkundig gemaakt en een goede gelegenheid iets te laten zien wat gemaakt is met de nuno vilttechniek. Bekijk meer werk van Viltė op haar Flickr, koop zo’n jurk in haar Etsyshop of lees haar blog.

je hebt zo van die dagen…

“There are days and then there are days…. Go-Cat and Numlock measure 3.75 inches tall made by the needle felting method. It means poking and poking and then poking s’more into wool roving until their form appears. Thus I have garnered the fingers that would put any diabetic to the test. Little round-bottomed Numlock is removable and stands on his own when not racing around the garden in his beloved Go-Cat.”productomschrijving integraal overgenomen uit de Etsyshop van Kit Lane.

Eén van mijn favoriete naaldvilters met een fijn vilein gevoel voor humor en oog voor de monsterlijke kant van het leven. Kijk in haar winkel (op het ogenblik uitverkocht maar zie ’sales’). Meer foto’s op Flickr of lees haar Tumblr.