Foto’s zijn klikbaar en worden groter.

natte theemuts

Omdat er erg veel vraag is naar workshops natvilten moet ik oefenen. En vanwege het nieuwe en foute Melitta koffiesetje gekocht op Marktplaats werd het oefenproject een theemuts. Het proces is in stappen te volgen op de kleine foto’s van boven naar beneden en van links naar rechts.

1. Nog niks geen vilt maar wel het mooie logo van Melitta op een speldje al sinds 1925 onveranderd, niks restylen. 2. De theemuts droog en wel achter de Melitta koffiepot waar die voor is. Al de koffie in het meervilt!huis komt uit meer of minder reutelende apparaten dus de koffiepotten worden gebruikt voor thee. 3. De Melittapot onder z’n theemuts met het nieuwe retrosetje.4. Groene bloemen geknipt uit wolvlies (Bhedawol).

5. De bloemen afgedekt met de mal van bubbeltjesplastic. 6. De bloemen lichtjes besprenkeld met geraspte olijfoliezeep. 7. De bloemen bedekt met in totaal drie of vier lagen witte Merino en wat grovere wol, zo’n 2 cm groter dan de mal. 8. Het geheel al gedeeltelijk gevilt, alleen de overstekende randen zijn nog droog.

9. De gevilte theemuts (tussen foto 8 en 9 zit nog behoorlijk wat tijd en werk maar het fotografeert heel lastig met schuim aan je handen).Het geheel weer met de bloemen naar beneden op het bubbeltjesplastic gelegd en daarbovenop de mal, de droge einden om de mal heengevouwen, natgemaakt en het geheel weer belegd met de twee sorten witte wol.10. De theemuts na één van de laatste volbeurten, weer een stuk gekrompen in vergelijking met foto tien. 11. Al het sop uitgespoeld. 12. De onderkant opengeknipt met zicht op de mal in de theemuts.

13. De nog natte theemuts op de mal zodat goed te zien is hoeveel het geheel is gekrompen. 14. Na ruim een dag op de koffiepot te hebben gedroogd was de theemuts klaar voor de eindcontrole. Niet tevreden over de randen waar voor en achterkant van de theemuts elkaar overlappen; te dik! 15. Na gericht prikken met de viltnaald heb ik de overtollige wolvezels op de randen (alleen aan de bovenkant) zodanig herverdeeld dat het dikkige niet meer te zien is. Het is nog wel te voelen en aan de zijkanten heb ik het laten zitten als voorbeeld van hoe het niet moet. Kortom, nog niet perfect maar voor het vierde natviltproject van een droogvilter niet onaardig. 16. Tijd voor een kop thee!