vacht vilten

Enkele zaterdagen geleden waren onze Haarlemse vachtleveranciers hier om twee vachten van hun eigen schapen te vilten in de GrooVi viltmachine. Dat ging lekker snel maar vanwege de late aanvangstijd en sociale verplichtingen hunnerzijds en ernstige hangbankbehoefte aan de meervilt!kant was om vijf uur de tijd om en pas één vacht gevilt.
De tweede heb ik de zondag erop door de machine gehaald en toen was er ook tijd om een idee uit te testen dat ik al eerder had bedacht maar nog geen praktische uitwerking had beleefd. Ik had al eens eerder een ruwe vacht in de GrooVi gevilt, gewoon zo van het schaap ongewassen, alleen de ergste strontklonten eruit geplukt. Bevochtigd met kokend water en rijkelijk besprenkeld met opgeloste Savon de Marseille tegelijk met noppenfolie op een schuimkern gerold en vastgezet met elastieken en in de machine gelegd. In de machine heeft die vacht vier keer zo’n vijftien minuten gedraaid waarbij tussendoor het geheel werd losgehaald een kwartslag gedraaid en weer opnieuw werd ingerold klaar voor ‘n volgende ronde. In totaal dus een uur gevilt en na die tijd kwam er een compleet gevilte vacht uit. De korte ondervacht was mooi vervilt en de langere dekharen van deze Schoonebeeker waren nog mooi losharig. Door de zeep en het water van het vilten was de vacht een behoorlijk stuk schoner geworden maar echt robijntjesfris was het nog niet. Het idee dat ik toen had om de vacht met shampoo (schapenhaar!) te wassen en te spoelen met conditioner (antiklit!) was er niet echt van gekomen. Vooral omdat het harige poezenvolk hier in huize meervilt! binnen no time dat gevilte vachtje in de smiezen hadden en het daarna permanent en praktisch 24 uur per dag bezet houdt. De meervilt!poezen ruiken derhalve dus ook naar schaap. Een goedgetrainde bordercollie zal op commando waarschijnlijk die twee mormels bijeendrijven als was het een minikudde bestaande uit twee wat eigenaardige gladharige longtailschapen.

Maar waar het nu eigenlijk om gaat is dat proefstukje van de eerste foto. Wat losse plukken van andere Schoonebeekers die hier en daar nog lagen heb ik uitgelegd op een stukje bruin naaldvlies en dat heeft op zondag met die tweede vacht 20 minuten meegedraaid in de viltmachine en was toen mooi vastgevilt op de naalvlies ondergrond. Daarna met ruim warm water uitgespoeld en bij de laatste spoelbeurt een flinke scheut conditioner erbij gedaan. Je merkt direct het verschil: zonder conditioner haakt het schapenhaar aan je handen en onderling aan elkaar vast, zodra er conditioner is bijgevoegd is alles zo soepel en gewillig als jij en elke kapper zou wensen. Na een rondje in de centrifuge en een kambeurt waren die paar viesbruinige plukken schapenhaar omgetoverd in een weelderig wit en schapenharig lapje. Op naar de drogist voor een megafles schapenconditioner!

kleurkunst

Na het vorige berichtje viel het me op dat er eigenlijk relatief veel meervilt!blogberichten onder de categorie geel vielen. En terwijl ik eigenlijk alle kleuren mooi vind is geel toch wel mijn laatste keus. Nu zijn het wel allemaal functionele gelen; kuikens, zonnetjes en herfstblaadjes zijn gewoon geel net als Guldenroede dat is. Maar geel is dus niet echt mijn lievelingskleur. Tenzij er een spoortje groen doorheen zit. Zoals het fluoriserende geelgroen wat Ellen van der Wiel van atelier KleurKunst heeft gebruikt in het blauwe kussen dat hierboven is afgebeeld - dat vind ik dus echt mooi. Of kleuren mooi of lelijk zijn heeft natuurlijk te maken met persoonlijke smaak maar het is ook altijd afhankelijk van de combinatie van kleuren die je gebruikt of dingen goed werken of niet. Meer vilten kussens, dekens en sjaals gemaakt door Ellen van der Wiel met behulp van haar GrooVi viltmachine kun je kopen in haar webshop of volg een workshop onder haar leiding en maak een deken of wandkleed en maak je eigen kleurkunst. In het oktobernummer van de vt wonen en in het vtwonenhuis op de woonbeurs is ook werk te zien van atelier KleurKunst.

Puur om te kijken wat nou de meest populaire kleur is hieronder nog een foto van werk van Ellen van der Wiel. Ditmaal ‘n bruine deken ‘Stroom’. Ben benieuwd welke foto het meest word aangeklikt.
 

daphne brasser

Uren noest handwerk, meters rood en grijs naaldvlies en 1200 kralen zijn gebruikt voor deze bal van 1 mtr doorsnee (of was het 1,20 mtr?) gevilt door Daphne Brasser. Vanaf aanstaande zaterdag 2 april in het echt te zien bij Galerie Helder in Den Haag, de expositie duurt tot 8 mei. Behalve de giga viltbal ook te bewonderen muurpanelen van vilt ook van Daphne haar hand. Het zwarte vilt met de rood en gekleurde banen (te zien op de onderste actiefoto) is een stuk sneller gevilt met wat hulp van de GrooVi 1500 viltmachine hier in de meervilt!werkplaats.

vrijdagvilttip!

Vandaag een tip voor snellere ballen. Vroeger pakte ik een pluk gekaarde wol of wat lontwol draaide daar een fluffig balletje van en ging prikken. Net zolang tot ik alle wolvezels aan elkaar vastgeprikt had en er nog nauwelijks lucht tussen de vezels zat en je dus een mooie compacte vorm had.  Op een gegeven moment zag ik op Youtube een filmpje van Kay Petal van Feltalive die begon met haar wol heel erg compact op te rollen danwel in elkaar te vouwen zodat er bij voorbaat al zo min mogelijk lucht tussen de vezels zat en je dus minder lang hoefde te prikken. Buitengewoon handig en stukken sneller dus methode nummer één verdween in de prullenbak. Toen kwam ik op Craft Gossip een nog snellere methode tegen van Kim Buchheit van Wildly Woolly. Leg een goede stevige knoop in je pluk wol en gebruik de twee uiteinden om om de knoop heen te vouwen prik dat vast en je hebt een goede compacte basis voor een viltballetje.  Kim prikt die basisballen om daarna verder nat te vilten maar je kan natuurlijk ook gewoon verder gaan met prikken tot je een perfect ronde viltbal hebt. En voortbordurend op deze tip: neem een wat langere pluk wol leg er een dikke knoop en dunne knoop en weer een dikke knoop in en vorm dit tot een hartje. Viltig Valentijn!

Craft Gossip heeft nog veel meer leuke tips en niet alleen op viltgebied. Klik hier voor Craft Gossip Valentijntips in allerlei creatieve technieken.

vrijdagvilttip!

Tipje; af en toe hebben ze bij de Aldi bouillonblokjes in de aanbieding die verpakt zitten in een hersluitbaar plastic doosje dat precies de maat heeft van een blok Savon de Marseille. De kleurloos transparante zag ik van de week weer liggen bij de Aldi in het vak met Aziatische producten, ze bestaan ook in andere kleuren cq. smaken. Ideaal voor de reizende vilter of voor een ieder die alles graag op orde heeft.

weven met vilt

Op de Dag van de Wol in Ooijen hebben we ook de GrooVi 600 viltmachine gedemonstreerd, mensen uit het publiek konden hun eigen viltlap maken van naturel en gekleurd naaldvlies wat dan in de GrooVi werd gevilt. Van Cor van Mierlo die op een lapje fijn naaldvlies natuur een weefsel van gele en roodpaarse repen naaldvlies had uitgelegd kreeg ik bovenstaande foto van het eindresultaat. Thuis heeft ze het gevilte lapje weer in repen gesneden en is nog eens gaan weven, lekker losjes met veel tussenruimte zodat de felgekleurde ondergrond van stof (of misschien ook wel vilt, Cor?) er mooi tussendoor piept. Achterpand naaien en klaar is je kleurige kussenhoes! Dat is het leuke van vilt omdat het niet rafelt is het zo makkelijk te verwerken. Het deed me denken aan andere mooie kussens die ik gezien had op de farm and country fair in Aalten. In de woltent stond Marianne van Luttikhuizen van de Textieltuin met kussens, gewoven van kant en klaar wolvilt (Fresco) en een mooi turquoise jasje geweven met gevilte stroken fijn naaldvlies. Het grote voordeel van weven is dat het geheel mooi soepel valt, zeker met zo’n gedrapeerd jasje heel belangrijk. Als je zo iets uit één stuk zou vilten heb je toch kans dat het een beetje plankerig wordt.

En voor alle mensen die nu al bezig zijn met Kerstmis kijk hier voor geweven hartjes van vilt voor in de kerstboom. Of hier voor de ‘originele’ Deense werkbeschrijving uitgevoerd in papier. Of hier voor nog veel meer variaties.

tweemuts

De eerste theemuts was gemaakt op de traditionele manier met plukjes wol en een mal. Tweemuts is ook naadloos natgevilt om een mal maar dan niet van plukjes losse lontwol maar met dik naaldvlies. Het grote voordeel van naaldvlies is dat je meteen al ‘n  mooie halfgevilte basis hebt die bovendien overal even dik is. En je kunt er heel goed strakke vormen van knippen.

De kartonnen mal van de theemuts heb ik op het dubbelgevouwen naaldvlies gelegd en het vlies met een extra naadtoeslag van ongeveer een centimeter uitgeknipt. De bloemen heb ik met behulp van een malletje van papier uit gekleurd naaldvlies geknipt en lichtjes vastgeprikt met de Clover vijfvilter. Met het Clover wolklauwtje de naadtoeslag rondom wat uitgeplozen. En daarna de éne naadtoeslag om de mal heengevouwen en met wat zeepwater ‘vastgeplakt’ op de kopse kant van het karton en dat ook gedaan vanaf de andere kant met de andere naadtoeslag. Dat alles goed vast gevilt eerst de kopse kanten en toen het geheel.

Is éénmaal alles voldoende gevilt en gekrompen; de onderkant opengeknipt en de mal verwijderd. Uitspoelen, droogslingeren in de slacentrifuge, drogen en klaar is tweemuts! De kniprestjes van de bloemen zijn met de kaardborstels weer uitelkaar gekamd en gemengd. Die gekaarde wol is nat en zepig tot een dik schijfje gevilt en halverwege het proces is het schijfje op vier plaatsen ingeknipt en al viltend tot bloem gevormd. Met een dikke naald een lintje er door heen trekken wat bijpassende kralen rijgen en je hebt een sleutelhanger.

weversmarkt Hoorn 2009

Een willekeurige selectie van de foto’s die ik vorig jaar op de Weversmarkt in Hoorn heb gemaakt van dingen die me opvielen, Hollandse Gouden Eeuw architectuur, plarn, vilthoeden, schaapjes, mooie strengen wol, een hoed gemaakt van stroken beschilderd papier, leuke visitekaartjes en een patchwork hond (spijt dat ik hem niet heb gekocht, kijk hier voor een gratis patroon). Morgen op de Weversmarkt 2010 is meervilt! er ook.

methode Marie Louise

Mijn vriendin Marie Louise van het Workshop Centrum Haarlem vilt; met overgave. Niet gehinderd door eventuele viltconventies maakt ze wat ze wil met tomeloze energie; groot, ruim, héél veelkleurig en waanzinnig snel. Haar laatste project is de lap (hierboven) gemaakt van wolviltlapjes; stukjes wolvilt aan elkaar geprikt op een borstelmat met de Clover vijfvilter. Het was bedoeld als goed isolerend gordijn voor een inpandige deuropening in haar vakantiehuis in Noord Frankrijk.

Ik was heel benieuwd of dat kant en klare vilt nog sterker zou hechten als je het geheel nog verder nat zou vilten. Toen de GrooVi toch bezig was hebben we drie proefstukjes even laten meedraaien. Eén stukje van wat wolviltstukjes aan elkaar geprikt met een beetje overlap zoals ze ook haar lap heeft gemaakt. Zo’n zelfde stukje met een wat dik naaldvlies losjes erop vastgeprikt en eentje met dun Merino naaldvlies. Het resultaat van de proefjes viel niet tegen dus op Koninginnedag hebben de grote lap van ongeveer 1 bij 2 meter samen met oranje Merino naaldvlies enkele keren door de GrooVi gehaald (niet uit Koningsgezindheid maar dat is nou eenmaal de lievelingskleur van Lou). Afgezien van wat leermomenten die je nou eenmaal tegenkomt met zo’n project is het gordijn heel mooi geworden maar met dat extra naaldvlies en toch nog wat krimp ook behoorlijk stevig. Dus nu is het een vloerkleed voor bij haar nieuwe bank hier in Nederland. Die deuropening daar moet ze dus nog iets op verzinnen. Maar met de methode Marie Louise gaat dat wel lukken.

koninginnedeken

Lekker foute deken speciaal voor Koninginnedag. Een ideetje van mijn broer, die ook zorgde voor de typografie, de styling, de “Royale” props en de modelling. Voor al diegenen die hun plekje op de vrijmarkt willen markeren, of hun stekkie misschien zelfs de hele koude ‘koninginnenach’ lang moeten bewaken. De grote roze letters zijn geknipt uit fijn Merino naaldvlies en nat vastgevilt op een oude deken van de Schalm (kringloopwinkel) met behulp van de GrooVi. Ook na 30 april goed te gebruiken ter leniging van alle soorten territoriumdrift.