weven met vilt

Op de Dag van de Wol in Ooijen hebben we ook de GrooVi 600 viltmachine gedemonstreerd, mensen uit het publiek konden hun eigen viltlap maken van naturel en gekleurd naaldvlies wat dan in de GrooVi werd gevilt. Van Cor van Mierlo die op een lapje fijn naaldvlies natuur een weefsel van gele en roodpaarse repen naaldvlies had uitgelegd kreeg ik bovenstaande foto van het eindresultaat. Thuis heeft ze het gevilte lapje weer in repen gesneden en is nog eens gaan weven, lekker losjes met veel tussenruimte zodat de felgekleurde ondergrond van stof (of misschien ook wel vilt, Cor?) er mooi tussendoor piept. Achterpand naaien en klaar is je kleurige kussenhoes! Dat is het leuke van vilt omdat het niet rafelt is het zo makkelijk te verwerken. Het deed me denken aan andere mooie kussens die ik gezien had op de farm and country fair in Aalten. In de woltent stond Marianne van Luttikhuizen van de Textieltuin met kussens, gewoven van kant en klaar wolvilt (Fresco) en een mooi turquoise jasje geweven met gevilte stroken fijn naaldvlies. Het grote voordeel van weven is dat het geheel mooi soepel valt, zeker met zo’n gedrapeerd jasje heel belangrijk. Als je zo iets uit één stuk zou vilten heb je toch kans dat het een beetje plankerig wordt.

En voor alle mensen die nu al bezig zijn met Kerstmis kijk hier voor geweven hartjes van vilt voor in de kerstboom. Of hier voor de ‘originele’ Deense werkbeschrijving uitgevoerd in papier. Of hier voor nog veel meer variaties.

knuffels

Surfknuffels van vilt uit diverse continenten allemaal gevonden op het wereldwijde web. Uit Amerika helemaal naadloos nat gevilt ‘Beetroot’ gemaakt door Sebold’s originals (éérste en laatste plaatje). Een faire zebra van Yebostyle uit Afrika waarschijnlijk met geprikte strepen en snoet. En bij Esgii uit Mongolië een likkebaardende beer van wolvilt in elkaar genaaid met de festonsteek. Esgii verkoopt naast knuffels nog veel meer moois van vilt zoals tassen, sloffen en ook winterjassen die ook geheel op maat kunnen worden gemaakt.

pleisters

Bij het opruimen van de vakantiespullen waaronder het kleine verbandtasje met daarin onder andere de mooie goud/zilverfolie nooddeken, leukoplast, verbandrolletjes en andere nuttige zaken die ook dit jaar wederom ongebruikt terug in de vakantiekist ging, moest ik denken aan pleisters. Wollige pleisters, op de knieën van een pop gemaakt door Mimi Kirchner. Niet een gevilte pop maar wel helemaal gemaakt van vervilte, oftewel gevolde wol. Meteen een gelegenheid om het verschil tussen vilten en vollen uit te leggen.

Vilten is onbewerkte (hoogstens gekaarde of gekamde) wol tot een samenhangend geheel vervilten met warm water en zeep en heel veel wrijving.

Vollen is het vervilten van wol die al verwerkt is tot een halfprodukt, zoals een wollen weefsel, breisel of iets wat is gehaakt van wollen garen. Zoals je lamswollen truitje dat per ongeluk in de wasmachine is vervilt door de wrijving, de warmte en de zeep. De juiste technische term daarvoor is dus; gevold.

Meer van Mimi Kirchner is  te zien op haar Flickr pagina en te koop in haar Etsyshop.

kunstgaren

Er komen geregeld diverse pakketdiensten aan de meervilt!deur maar deze week werd er een doosje bezorgd terwijl we niets hadden besteld. Verrassing dus! In Leiden op de meervilt!viltzondag die we hadden georganiseerd vanwege het Textielfestival was ook Tabitha van den Ende met haar spinnewiel. Van het restant wol wat we mee hadden genomen voor de demonstratie heeft ze dit fantastische garen voor ons gesponnen. Middelfijne crèmewitte lontwol 420 door Tabitha handgeverfd in een mooi verlopende aqua lavendeltint getwijnd met een ongeverfd garen wat ze spon van 420 en de bruine 464. Met coils, bloemen gemaakt van wolvilt en ook meegesponnen af en toe een plukje sari zijde.

Kunst, met een grote K! En als voorbeeld van wat je dan met zulk bijzonder garen kan maken ook nog vingerloze handschoenen met een sierrandje coils ook gesponnen van 420, 464 met wat donkerrode Merinowol. Heerlijk warm en ook eigenlijk heel zacht wat ik niet had verwacht van die middelfijne lontwol. Heel erg bedankt Tabitha! Ook zulk mooi garen? Ze heeft een Etsyshop!

methode Marie Louise

Mijn vriendin Marie Louise van het Workshop Centrum Haarlem vilt; met overgave. Niet gehinderd door eventuele viltconventies maakt ze wat ze wil met tomeloze energie; groot, ruim, héél veelkleurig en waanzinnig snel. Haar laatste project is de lap (hierboven) gemaakt van wolviltlapjes; stukjes wolvilt aan elkaar geprikt op een borstelmat met de Clover vijfvilter. Het was bedoeld als goed isolerend gordijn voor een inpandige deuropening in haar vakantiehuis in Noord Frankrijk.

Ik was heel benieuwd of dat kant en klare vilt nog sterker zou hechten als je het geheel nog verder nat zou vilten. Toen de GrooVi toch bezig was hebben we drie proefstukjes even laten meedraaien. Eén stukje van wat wolviltstukjes aan elkaar geprikt met een beetje overlap zoals ze ook haar lap heeft gemaakt. Zo’n zelfde stukje met een wat dik naaldvlies losjes erop vastgeprikt en eentje met dun Merino naaldvlies. Het resultaat van de proefjes viel niet tegen dus op Koninginnedag hebben de grote lap van ongeveer 1 bij 2 meter samen met oranje Merino naaldvlies enkele keren door de GrooVi gehaald (niet uit Koningsgezindheid maar dat is nou eenmaal de lievelingskleur van Lou). Afgezien van wat leermomenten die je nou eenmaal tegenkomt met zo’n project is het gordijn heel mooi geworden maar met dat extra naaldvlies en toch nog wat krimp ook behoorlijk stevig. Dus nu is het een vloerkleed voor bij haar nieuwe bank hier in Nederland. Die deuropening daar moet ze dus nog iets op verzinnen. Maar met de methode Marie Louise gaat dat wel lukken.