Prikborden van wolvilt

Een prikbord van vilt heeft een mooie, natuurlijke uitstraling. Het voelt lekker zacht aan en kan een gunstige invloed hebben op de akoestiek van een ruimte.

Dikte van het vilt

Vaak wordt aangeraden om heel dik vilt te gebruiken, maar dit is niet altijd de beste oplossing en het is bovendien kostbaar. Het is in de meeste gevallen praktischer en voordeliger om dunner vilt te gebruiken en dit op zachtboard te plakken. Het vilt vormt zo samen met het zachtboard een mooi dik prikbord. 1 mm vilt is dan al dik genoeg en dit kan bovendien goed strak getrokken worden om de randen van het board.

Vilt van 1 tot 3 mm dikte is geschikt voor prikborden, maar dikker is niet nodig en meestal zelfs af te raden. Dik vilt is immers zeer compact en voor een gewone punaise moeilijk doordringbaar. Je moet bovendien wel erg dik vilt gebruiken wil je de harde ondergrond achter het vilt niet raken.

Uit esthetische en/of akoestische overwegingen kan een dikker vilt evenwel toch de voorkeur hebben. Een prikbord van 5 mm dik vilt, dat direct op de muur geplakt wordt, kan er bijvoorbeeld erg mooi uit zien en hoeft niet rechthoekig te zijn. Allerlei vrije vormen zijn dan mogelijk. Dikker vilt kan ook gewenst zijn als het prikbord een sterk geluiddempend effect moet hebben.

Plakfolie

Voor het opplakken van vilt verkopen wij dubbelzijdige plakfolie. Deze folie is bedoeld voor het bevestigen van vilt op gladde oppervlakten en voor het tegen elkaar plakken van meerdere lagen vilt. Voor het maken van een prikbord met als ondergrond zachtboard is deze folie minder geschikt. Zachtboard is te poreus en te stoffig en de folie hecht daardoor onvoldoende. Als je er een punaise insteekt en die er weer uithaalt, trek je het vilt gemakkelijk los.

Lijmsoorten

We hebben als alternatief twee lijmsoorten geprobeerd die beter voldoen: gewone witte houtlijm en waterkit (voor o.a. vloerbedekking). De houtlijm is wit, maar droogt transparant op. De waterkit is donker van kleur en behoorlijk dik, maar is goed uit te smeren. Eventuele vlekken van beide lijmsoorten kunnen, zolang de lijm nog niet is ingedroogd, verwijderd worden met een vochtige doek. Gebruik voor het opbrengen van deze lijmsoorten op het zachtboard een lijmkam met fijne tanden. Niet te lang heen en weer kammen, want dan trek je de bovenlaag van het zachtboard kapot.

Lijm aanbrengen met een lijmkam en tenslotte goed aandrukken met een harde roller.

Voordeel van beide lijmsoorten boven de lijmfolie is ook, dat het vilt niet meteen helemaal vast zit. Je kan nog een beetje schuiven en het vilt zonodig lostrekken en opnieuw positioneren. Na het aanbrengen van het vilt in de lijmlaag goed aanrollen met een harde roller. Onze indruk is dat de waterkit iets steviger kleeft dan de witte houtlijm. En door zijn dikte lijkt hij ook wat geschikter voor gebruik op het poreuze zachtboard. Beide lijmsoorten en een lijmkammetje zijn in elke bouwmarkt te verkrijgen.

Krimp en krom trekken

Houd er rekening mee, dat bovengenoemde lijmsoorten water bevatten waardoor het zachtboard en het vilt enigszins vochtig worden. Het vilt krimpt daardoor een heel klein beetje en dit heeft tot gevolg dat bij het opdrogen de plaat zachtboard krom trekt. Om dit te voorkomen dien je de plaat zachtboard vooraf op een stevige, vlakke ondergrond te plakken (een muur of bijvoorbeeld een plaat MDF of multiplex). Houd ook rekening met de krimp als je twee stroken vilt tegen elkaar plakt; hierdoor kan een kleine naad onstaan.

Magneetbord van vilt

Een bijzonder "prikbord" maak je door dun vilt op ijzeren plaat te plakken waarop je met magneten papier en andere platte dingen kunt vastzetten. Hieronder zie je bijvoorbeeld hoe theater Frascati in Amsterdam deze techniek heeft gebruikt bij de nieuwe inrichting. Zij hebben zelfs speciale magnetische letters laten maken om snel teksten te kunnen samenstellen.