kussen-ria-van-damkussen-dori-van-dijkkussen-inge-everskussen-corrie-balkkussen-ricarda-assmankussen-liesbeth-wiebengakussen-tineke-brands-kant-blauwkussen-einbandkussen-maud-roel
kussentjesvoorkeniavkgnhflkussen-tanja-reekerskussen-vilterm-vkg-regiodag-22062014

kussens voor Kenia

De meervilt! blogberichten zijn al een tijd niet ververst, niet omdat er niets te melden is maar het schrijven schiet er bij in. Zo is het alweer twee maanden geleden dat hier bij meervilt! in de workshopruimte zo’n twintig leden uit Noord-Holland van de Viltkontaktgroep bijeen waren voor de halfjaarlijkse regiodag. Zo’n Regiodag heeft meestal een thema en deze keer was het Kussentjes voor Kenia.

Kussentjes voor Kenia is een ‘Felt the world together’ project van Inge Evers en Adine Mansholt. Zij waren afgelopen winter 2013 in Kenia om daar na Pamela MacGregor met de vrouwen van de Karunga Women’s Group (pdf) te vilten. Om geld in te zamelen voor de aanschaf van meer schapen en dus meer wol waar de vrouwen verkoopbare producten van kunnen maken zijn Inge en Adine het Kussentjes project begonnen. Het idee is dat je een kussentje vilt (haakt, breit, weeft, punnikt etc. of gebruik ’n combinatie van deze technieken) en doneert. De gedoneerde kussens worden verkocht en de opbrengst gaat naar de vrouwen in Kenia. De kussens die tijdens de Regiodag zijn gemaakt, zie de detailfoto’s hierboven, waren nog niet helemaal af maar er zijn er die al weer terug naar Haarlem zijn gekomen.

De kussens zullen bij meervilt! geëxposeerd en verkocht worden ten tijde van de Haarlemse Kunstlijn op 1 en 2 november. En aansluitend tijdens de expositie ‘In de ban van vezels, vilt- en papierwerken’ van Inge Evers. Er zijn niet alleen in Haarlem kussens gevilt ook andere regio’s zijn aan de slag gegaan zoals bij Annemie Koenen van Wolwerkplaats Moeder Aarde.

Wil je ook een kussen doneren en exposeren bij meervilt!? Maak een kussen, van klein speldenkussentje tot groot woonkussen, en doneer! We kunnen nog een heleboel kussens gebruiken want één schaap kost ongeveer tachtig euro. Iedereen die wil kan meedoen, voor meer informatie over het project en de voorwaarden zie hier. Zin om met andere mensen samen te vilten en een kussen te maken? Kom vrijdag naar de meervilt!keuken en maak je kussen daar. Wanneer je je kussen doneert is de viltkeuken gratis, houd je je kussen zelf, dan betaal je de normale prijs van 15 euro.

m-pizzakoerier-op-fietsm-wollige-pizza-met-rode-uienm-wollige-pizza-met-salamim-gewassen-pizza

pizza’s wassen

Het merendeel van de in Nederland geconsumeerde pizza wordt waarschijnlijk niet vers gebakken maar opgewarmd, bovenstaande pizza’s daarentegen zijn gewassen. Niet geschikt voor consumptie dus deze pizza’s maar de zeep gebruikt voor het vilten moet er wel uitgespoeld worden. De pizzabodem van wit naaldvlies is belegd met rode uien, tomaten, kaas, kruiden, salami met vetjes, ananas! zelfs bloemen en stukjes smurfen (blauw) allemaal van gekleurde Merinowol. Op uitnodiging van het Kinderatelier van NSO Kikkersprong was ik tijdens de schoolvakantie gastjuf vilten. De kinderen waren al een aantal dagen bezig met het pizzathema en hadden pizza’s getekend, geschilderd en gekleid en bij een heuse pizzeria eetbare pizza’s gebakken. Maar hoe leuk is om je eigen pizza te vilten? Je eigen pizza ontwerpen, woest schuimend vilten, uitspoelen en dan drogen in de zon terwijl de pizza fietskoerier ongeduldig rondjes rijdt? Heel leuk.

m-malevich-black-squares
m-foundation-lisa-klakulak-strongfelt-photo-mary-vogel

vierkant zwart en zeep

Net voor de vakantie was ik bij Dorie van Dijk voor de workshop ‘Sculpting Hollow Form’ van Lisa Klakulak. Lisa is niet iemand van happy accidents; ze weet precies wat ze wil en hoe ze dat vilttechnisch moet bereiken. Dat is de moeite waard want ze maakt indrukwekkend werk zoals ‘Foundation’. Een levensgrote holle ruggegraat geheel en al nat gevilt. Door te diferentiëren met verschillende densiteiten partiëel vilt en zo verschillende krimpingspercentages te bewerkstelligen weet ze vanuit een platte vorm driedimensionaliteit te creëren. Een hulpmiddel daarbij is haar ‘deck of cards’ zoals ze het zelf noemt. Een stapel zwarte gevilte proeflapjes met allemaal een verschillend gewicht per vierkante centimeter. Die lapjes deden me denken aan ‘Black Square’ van Kazimir Malevich. Niet enkel door vorm en kleur maar vooral door de viltsuprematie die eruit spreekt, als in totale beheersing van je materiaal. Overigens niet helemaal ’t soort suprematie zoals Kazimir het bedoelde maar associaties storen zich niet aan bedoeling.

Ander zwart kwam in de vorm van de zeep die Lisa gebruikt; Saboune el Beldi oftewel savon noir. Net als savon de Marseille gemaakt met olijfolie maar verzeept met potas in plaats van soda wat een zachte zeep oplevert. De zeep is niet echt zwart meer een donkergroenachtig bruin. Ik vond het erg prettig om mee te werken; zuinig in gebruik, niet te zepig en zacht voor mijn handen.

Ik was al in vakantie modus en heb geen foto’s gemaakt maar Kim Winter één van de internationale medecursisten heeft het hele proces goed gedocumenteerd.

Stro vlechtwerk in DrentheFemmie Duiven - Circle of clay

textiel leeft ook in Drenthe

Het meervilt!blog is na maanden radiostilte weer boven water. Sinterklaas 2012 is definitief geschiedenis en zomer 2013 is een onontkombaar en bovenal warm feit. Die zomer gecombineerd met een Textielkunst-route in een mooie omgeving zorgde afgelopen weekend voor het ultieme vakantiegevoel. Het meervilt! kernteam was afgereisd naar Zweeloo voor de opening van de expositie Textielleeft!

Vijfenzeventig textielkunstenaars uit het gelijknamige boek exposeren op 20 locaties. Bijzonder om al dat werk nu eens in het echt te zien. Fietsend met de ‘mevrouw van het boek en ‘de man van’ hebben we genoten van alles. Het vlechtwerk van stro op de Drentse schuren leverde een mooi beeldrijm op met het werk van Femmie Duiven, zie de foto’s hierboven. Hier is ook nog een filmische impressie van de expositie, gemaakt door Olaf, de zoon van Ellen Bakker.

Op de terugweg ook nog langsgegaan bij Hawar in Oldeberkoop voor de expositie van Marjolein Dallinga. Nog meer werk van kunstenaars uit het boek Textiel leeft! is te zien in Winterswijk bij galerie help u zelven.

Viltwerk van Irina AndreevaViltwerk van Irina Andreeva

super mini valenki’s

Zoals een ware Russische betaamt, vilt Irina Andreeva ook valenki’s; viltlaarzen. In alle maten van super mini tot kloek groot. Alhoewel het bij haar niet zozeer een voetbedekking maar meer een levensvorm is. Een levensvorm met twee verschillende voortplantingsstrategieën; ze groeien aan een boom of ze worden gewoon geboren zoals hierboven is te zien. Bekijk haar blog want ze maakt echt heel erg mooie dingen, allemaal van tamelijk ruige ongeverfde wol in verschillende tinten schaap met of en toe een accentkleur zoals henna!-oranje.

Duizelt het Russich je een beetje, bekijk dan hier alleen foto’s gemaakt door Gregory Aghayan van haar tentoonstelling “warme dag” in een Russisch hospice.

m-viltlaarzen-kindermatenSchoenleestschoenleestenAntislip latex

mini valenki’s

Voor de GrooVi demodagen bereiden we meestal twee werkstukken voor om ter plekke machinaal te vilten. Een wat groter stuk en iets kleins voor in de GrooVi 600. Zo zijn er de afgelopen tijd een aantal mini valenki, kleine viltlaarsjes in maat 20 en 22 gevilt. Een goed voorbeeld van wat je kunt doen met wat naaldvlies (voor een contrasterende binnenkleur), zelf gekaarde speciale meervilt!mix van diverse restanten wol en een stuk in vorm geknipte mallenfolie. Het vilten wordt gedaan door de viltmachine, maar het vormen van de uiteindelijke pasvorm blijft handwerk. Door gericht rollen en wrijven in een bamboe rolmatje kneed je als het ware de vorm in zo’n vilten laars. Een schoenleest als contramal is daarbij een makkelijk hulpmiddel. Op de zolen van de roze laarsjes is tenslotte een laagje vloeibare latex gekwast en waardoor deze antislip zijn gemaakt. Meer valenki? Zie hier!

m-schoonebeeker-conditioned
m-schoonebeeker-vacht-ongeviltm-schoonebeeker-vacht-half-geviltm-schoonebeeker-gevilt

vacht vilten

Enkele zaterdagen geleden waren onze Haarlemse vachtleveranciers hier om twee vachten van hun eigen schapen te vilten in de GrooVi viltmachine. Dat ging lekker snel maar vanwege de late aanvangstijd en sociale verplichtingen hunnerzijds en ernstige hangbankbehoefte aan de meervilt!kant was om vijf uur de tijd om en pas één vacht gevilt.
De tweede heb ik de zondag erop door de machine gehaald en toen was er ook tijd om een idee uit te testen dat ik al eerder had bedacht maar nog geen praktische uitwerking had beleefd. Ik had al eens eerder een ruwe vacht in de GrooVi gevilt, gewoon zo van het schaap ongewassen, alleen de ergste strontklonten eruit geplukt. Bevochtigd met kokend water en rijkelijk besprenkeld met opgeloste Savon de Marseille tegelijk met noppenfolie op een schuimkern gerold en vastgezet met elastieken en in de machine gelegd. In de machine heeft die vacht vier keer zo’n vijftien minuten gedraaid waarbij tussendoor het geheel werd losgehaald een kwartslag gedraaid en weer opnieuw werd ingerold klaar voor ‘n volgende ronde. In totaal dus een uur gevilt en na die tijd kwam er een compleet gevilte vacht uit. De korte ondervacht was mooi vervilt en de langere dekharen van deze Schoonebeeker waren nog mooi losharig. Door de zeep en het water van het vilten was de vacht een behoorlijk stuk schoner geworden maar echt robijntjesfris was het nog niet. Het idee dat ik toen had om de vacht met shampoo (schapenhaar!) te wassen en te spoelen met conditioner (antiklit!) was er niet echt van gekomen. Vooral omdat het harige poezenvolk hier in huize meervilt! binnen no time dat gevilte vachtje in de smiezen hadden en het daarna permanent en praktisch 24 uur per dag bezet houdt. De meervilt!poezen ruiken derhalve dus ook naar schaap. Een goedgetrainde bordercollie zal op commando waarschijnlijk die twee mormels bijeendrijven als was het een minikudde bestaande uit twee wat eigenaardige gladharige longtailschapen.

Maar waar het nu eigenlijk om gaat is dat proefstukje van de eerste foto. Wat losse plukken van andere Schoonebeekers die hier en daar nog lagen heb ik uitgelegd op een stukje bruin naaldvlies en dat heeft op zondag met die tweede vacht 20 minuten meegedraaid in de viltmachine en was toen mooi vastgevilt op de naalvlies ondergrond. Daarna met ruim warm water uitgespoeld en bij de laatste spoelbeurt een flinke scheut conditioner erbij gedaan. Je merkt direct het verschil: zonder conditioner haakt het schapenhaar aan je handen en onderling aan elkaar vast, zodra er conditioner is bijgevoegd is alles zo soepel en gewillig als jij en elke kapper zou wensen. Na een rondje in de centrifuge en een kambeurt waren die paar viesbruinige plukken schapenhaar omgetoverd in een weelderig wit en schapenharig lapje. Op naar de drogist voor een megafles schapenconditioner!

m-naaldvlies-guldenroede-0m-naaldvlies-guldenroedem-naaldvlies-guldenroede-2m-naaldvlies-geverfd-guldenroede

verven met guldenroede

In de meervilt!tuin staat de Guldenroede (Solidago) huizenhoog, kamerbreed en lang. Gratis plantaardige kleurstof waar je toch iets mee zou moeten doen ware het niet dat ik niet zo’n zin had in beitsen en urenlang dampende ketels. Na recentelijk met veel plezier te hebben geëxperimenteerd met het verven van wol in de magnetron met voedselkleurstof dacht ik laten we het eens zo proberen. Het benodigde beitsmiddel aluin was alleen in sprayvorm voorhanden en ik heb dus geen idee hoe geconcentreerd die oplossing nou was. Maar de resultaten na vier keer vijf minuten in de magnetron op de hoogste stand waren helemaal niet gek. In een schaal tussen twee goed met water doorweekte lapjes naaldvlies heb ik vijf bloemtakjes van de Guldenroede gelegd dat alles nog eens besproeid met deospray oftewel aluin = beitsmiddel. Het geheel toen met wat magnetron folie over de schaal vijf minuten in de magnetron op vol. Na die eerste keer was er al behoorlijk wat kleurstof uit de bloemen in de wol opgenomen. Daarna heb ik het geheel wat gekneed nog wat water toegevoegd zodat het niet droog zou koken en dat alles nog drie keer vijf minuten in de magnetron gedaan. Het ene naaldvlies was mooi geel en het fijne Merino naaldvlies had een wat zachtere tint maar dit alles is zeker de moeite waard om verder mee te experimenteren. Eens kijken wat er nog meer in de tuin staat.

m-vrijdagvilttip-kim-snellere-viltballen

vrijdagvilttip!

Vandaag een tip voor snellere ballen. Vroeger pakte ik een pluk gekaarde wol of wat lontwol draaide daar een fluffig balletje van en ging prikken. Net zolang tot ik alle wolvezels aan elkaar vastgeprikt had en er nog nauwelijks lucht tussen de vezels zat en je dus een mooie compacte vorm had.  Op een gegeven moment zag ik op Youtube een filmpje van Kay Petal van Feltalive die begon met haar wol heel erg compact op te rollen danwel in elkaar te vouwen zodat er bij voorbaat al zo min mogelijk lucht tussen de vezels zat en je dus minder lang hoefde te prikken. Buitengewoon handig en stukken sneller dus methode nummer één verdween in de prullenbak. Toen kwam ik op Craft Gossip een nog snellere methode tegen van Kim Buchheit van Wildly Woolly. Leg een goede stevige knoop in je pluk wol en gebruik de twee uiteinden om om de knoop heen te vouwen prik dat vast en je hebt een goede compacte basis voor een viltballetje.  Kim prikt die basisballen om daarna verder nat te vilten maar je kan natuurlijk ook gewoon verder gaan met prikken tot je een perfect ronde viltbal hebt. En voortbordurend op deze tip: neem een wat langere pluk wol leg er een dikke knoop en dunne knoop en weer een dikke knoop in en vorm dit tot een hartje. Viltig Valentijn!

Craft Gossip heeft nog veel meer leuke tips en niet alleen op viltgebied. Klik hier voor Craft Gossip Valentijntips in allerlei creatieve technieken.

m-tweemuts-geviltm-tweemuts-met-restenbloemm-tweemuts-close-upm-tweemuts-clover-wolklauwtjem-tweemuts-vliesrestenm-tweemuts-vliesrest-op-de-kaardborstelm-gekaarde-vliesresten-tweem-gekaarde-vliesrestenm-tweemuts-vastgeprikte-bloemenm-vliesrestenbloem-sleutelhanger

tweemuts

De eerste theemuts was gemaakt op de traditionele manier met plukjes wol en een mal. Tweemuts is ook naadloos natgevilt om een mal maar dan niet van plukjes losse lontwol maar met dik naaldvlies. Het grote voordeel van naaldvlies is dat je meteen al ‘n  mooie halfgevilte basis hebt die bovendien overal even dik is. En je kunt er heel goed strakke vormen van knippen.

De kartonnen mal van de theemuts heb ik op het dubbelgevouwen naaldvlies gelegd en het vlies met een extra naadtoeslag van ongeveer een centimeter uitgeknipt. De bloemen heb ik met behulp van een malletje van papier uit gekleurd naaldvlies geknipt en lichtjes vastgeprikt met de Clover vijfvilter. Met het Clover wolklauwtje de naadtoeslag rondom wat uitgeplozen. En daarna de éne naadtoeslag om de mal heengevouwen en met wat zeepwater ‘vastgeplakt’ op de kopse kant van het karton en dat ook gedaan vanaf de andere kant met de andere naadtoeslag. Dat alles goed vast gevilt eerst de kopse kanten en toen het geheel.

Is éénmaal alles voldoende gevilt en gekrompen; de onderkant opengeknipt en de mal verwijderd. Uitspoelen, droogslingeren in de slacentrifuge, drogen en klaar is tweemuts! De kniprestjes van de bloemen zijn met de kaardborstels weer uitelkaar gekamd en gemengd. Die gekaarde wol is nat en zepig tot een dik schijfje gevilt en halverwege het proces is het schijfje op vier plaatsen ingeknipt en al viltend tot bloem gevormd. Met een dikke naald een lintje er door heen trekken wat bijpassende kralen rijgen en je hebt een sleutelhanger.