m-pizzakoerier-op-fietsm-wollige-pizza-met-rode-uienm-wollige-pizza-met-salamim-gewassen-pizza

pizza’s wassen

Het merendeel van de in Nederland geconsumeerde pizza wordt waarschijnlijk niet vers gebakken maar opgewarmd, bovenstaande pizza’s daarentegen zijn gewassen. Niet geschikt voor consumptie dus deze pizza’s maar de zeep gebruikt voor het vilten moet er wel uitgespoeld worden. De pizzabodem van wit naaldvlies is belegd met rode uien, tomaten, kaas, kruiden, salami met vetjes, ananas! zelfs bloemen en stukjes smurfen (blauw) allemaal van gekleurde Merinowol. Op uitnodiging van het Kinderatelier van NSO Kikkersprong was ik tijdens de schoolvakantie gastjuf vilten. De kinderen waren al een aantal dagen bezig met het pizzathema en hadden pizza’s getekend, geschilderd en gekleid en bij een heuse pizzeria eetbare pizza’s gebakken. Maar hoe leuk is om je eigen pizza te vilten? Je eigen pizza ontwerpen, woest schuimend vilten, uitspoelen en dan drogen in de zon terwijl de pizza fietskoerier ongeduldig rondjes rijdt? Heel leuk.

m-atelier-kleurkunst-kussen

kleurkunst

Na het vorige berichtje viel het me op dat er eigenlijk relatief veel meervilt!blogberichten onder de categorie geel vielen. En terwijl ik eigenlijk alle kleuren mooi vind is geel toch wel mijn laatste keus. Nu zijn het wel allemaal functionele gelen; kuikens, zonnetjes en herfstblaadjes zijn gewoon geel net als Guldenroede dat is. Maar geel is dus niet echt mijn lievelingskleur. Tenzij er een spoortje groen doorheen zit. Zoals het fluoriserende geelgroen wat Ellen van der Wiel van atelier KleurKunst heeft gebruikt in het blauwe kussen dat hierboven is afgebeeld - dat vind ik dus echt mooi. Of kleuren mooi of lelijk zijn heeft natuurlijk te maken met persoonlijke smaak maar het is ook altijd afhankelijk van de combinatie van kleuren die je gebruikt of dingen goed werken of niet. Meer vilten kussens, dekens en sjaals gemaakt door Ellen van der Wiel met behulp van haar GrooVi viltmachine kun je kopen in haar webshop of volg een workshop onder haar leiding en maak een deken of wandkleed en maak je eigen kleurkunst. In het oktobernummer van de vt wonen en in het vtwonenhuis op de woonbeurs is ook werk te zien van atelier KleurKunst.

Puur om te kijken wat nou de meest populaire kleur is hieronder nog een foto van werk van Ellen van der Wiel. Ditmaal ‘n bruine deken ‘Stroom’. Ben benieuwd welke foto het meest word aangeklikt.
 m-atelier-kleurkunst-deken

m-naaldvlies-guldenroede-0m-naaldvlies-guldenroedem-naaldvlies-guldenroede-2m-naaldvlies-geverfd-guldenroede

verven met guldenroede

In de meervilt!tuin staat de Guldenroede (Solidago) huizenhoog, kamerbreed en lang. Gratis plantaardige kleurstof waar je toch iets mee zou moeten doen ware het niet dat ik niet zo’n zin had in beitsen en urenlang dampende ketels. Na recentelijk met veel plezier te hebben geëxperimenteerd met het verven van wol in de magnetron met voedselkleurstof dacht ik laten we het eens zo proberen. Het benodigde beitsmiddel aluin was alleen in sprayvorm voorhanden en ik heb dus geen idee hoe geconcentreerd die oplossing nou was. Maar de resultaten na vier keer vijf minuten in de magnetron op de hoogste stand waren helemaal niet gek. In een schaal tussen twee goed met water doorweekte lapjes naaldvlies heb ik vijf bloemtakjes van de Guldenroede gelegd dat alles nog eens besproeid met deospray oftewel aluin = beitsmiddel. Het geheel toen met wat magnetron folie over de schaal vijf minuten in de magnetron op vol. Na die eerste keer was er al behoorlijk wat kleurstof uit de bloemen in de wol opgenomen. Daarna heb ik het geheel wat gekneed nog wat water toegevoegd zodat het niet droog zou koken en dat alles nog drie keer vijf minuten in de magnetron gedaan. Het ene naaldvlies was mooi geel en het fijne Merino naaldvlies had een wat zachtere tint maar dit alles is zeker de moeite waard om verder mee te experimenteren. Eens kijken wat er nog meer in de tuin staat.

m-viltzonnetjes

viltzonnetjes

Tussendoor was er ook nog een workshop naaldvilten, dus moesten er tasaanhangers komen. Zonnetjes, vanwege de zomer, gesneden uit een dik lapje vilt. Het dikke lapje had ik nat gevilt van drie verschillende tinten gele Merinowol. De cursisten, drie generaties dames, waren zeer enthousiast en hebben zelfs nog een beetje nat gevilt. Ook zin in een workshop vilten? Samen met je oma, moeder en tante of in ieder geval minimaal met z’n vieren? Neem contact op met meervilt! en maak een afspraak; ook voor workshops op locatie.

m-kuikenfrontm-kuikenback

kuiken

Er lag nog een gevilt paaseitje, met wat oranje wol voor een snavel en ‘n hanekam, wat gele wol voor de vleugeltjes en ‘n kippekontje en met lekkere dikke kippepoten gemaakt van de knipresten van de herfstblaadjes was het opeens een kuiken. Normaal gesproken prik ik zoiets helemaal van wol maar in dit geval gebruikte ik als basis voor de poten een stuk dik katoenen lont zoals wordt gebruikt voor olielampen. Dat werkt wel prettig, je bent sneller klaar en het eindresultaat voelt practisch hetzelfde als door en door wol.

m-restjesm-kippepootm-dikkekippepoot

m-herfstblaadjes

m-bladaanhangers

herfstblaadjes

De meervilt!tassen voor de cursisten van de workshop van afgelopen vrijdag 24 oktober. Dit keer met herfstblaadjes van vilt. Blaadjes geknipt uit het herfstige lapje bij wijze van steeltje doorlopend in de nerf; groen papiergaren van Ikea vastgestikt met een zigzagsteek en de fijnere bladnerven ook met de machine gestikt.

m-gelewol

m-geelvilt

herfst, gemengde technieken

Voor de meervilt!tassen met de naaldviltsetjes voor de cursisten maak ik altijd iets viltigs. Er lag nog wat grove wol in verschillende tinten geel en met al dat gevallen blad voor de deur was de keuze snel gemaakt; herfstblaadjes. Nu kan je natuurlijk gewoon wat blaadjes met de naald vilten maar ik wilde scherpe strakke lijnen dus heb ik eerst een lapje gevilt en daar de blaadjes uit geknipt. Voor platte dingen zoals zo’n lapje gebruik ik Soluvlies als drager. Soluvlies is een vlieselinesoort die oplosbaar is in water. Je begint met het gelijkmatig verdelen van de wol op een stukje Soluvlies dat op de prikmat ligt. Met de viltnaald, ik gebruikte de zesvilter, prik je alles losjes vast. Door het Soluvlies is het geheel makkelijk te hanteren. Zodra alles vastzit vilt je nat verder. Het lapje in wording wordt op een stuk bubbeltjesplastic gelegd, besprenkeld met geraspte zeep en besproeid met kokend water uit de plantenspuit. Het Soluvlies verdwijnt als sneeuw voor de zon en de wol heeft voldoende samenhang om eigenlijk al snel over te gaan van vilten op vollen. Het vollen doe ik tussen horregaas een tip die ik heb opgedaan in Tilburg bij het Textielweekend. Dan het lapje goed uitspoelen en flink heet persen met een stoomstrijkijzer. Blaadjes uitknippen en op naar de volgende stap.